تاریخ شهادت ۱۵ آذر ۱۳۸۴

قسمتی از زندگینامه شهید گرانقدر، منصور محمودی

شهید منصور محمودی متولد ۶ شهریور سال ۱۳۴۵ در منطقه خورکش واقع در استان فارس می باشند. ایشان پس از مهاجرت به تهران (در سن ۶ سالگی) تحصیلات خود ار در مقطع ابتدائی و راهنمائی در این شهر به اتمام رساندند. پس از شروع جنگ تحمیلی ایشان تمایل زیادی برای اعزام شدن به مناطق جنگی نشان می دادند و مرتباً بر این خواسته اصرار می ورزیدند. بالاخره ایشان در سن ۱۶ سالگی به جبهه های حق علیه باطل اعزام شدند. ایشان دوره آموزشی خود را در پایگاه امام حسین (ع) در سال ۶۲ گذراندند و از پایگاه مقداد گردان عمار عازم جبهه شدند. در مدت ۲۳ ماه که به طور متناوب در جبهه بودند.

بسیاری از همرزمان و دوستان خود را از دست دادند از جمله شهید جعفر عباسی که از دوران کودکی همبازی شهید منصور محمودی بودند. در همان سالها که شهید منصور محمودی در جبهه های جنوب مشغول دفاع از میهن اسلامی بودند پدر ایشان در جبهه های غرب مشغول خدمت بودند. در یکی از سفرها که هر دو رزمنده برای مرخصی به تهران آمده بودند، پدر شهید منصور محمودی از ایشان می خواهند که از رفتن دوباره به جبهه منصرف شود. پدر ایشان می گویند: چون من در جبهه هستم شما نزد خانواده بمانید. شهید منصور محمودی به پدر می گویند: هر کس وظیفه ای دارد، شما وظیفه خود را ادا می کنید و من نیز باید وظیفه خود را ادا کنم. پدر به ایشان می گویند: شما محصلید؛ بهتر است در تهران بمانید و به درستان ادامه دهید. چون کشور به نیروهای تحصیل کرده نیاز دارد. شهید در پاسخ می گوید: اگر خدای نکرده کشورمان را از دست بدهیم، دیگرتحصیلات به چه درد می خورد؟
در یکی از عملیات ها ایشان از ناحیه دست مجروح شدند و در یکی از بیمارستان های شهر رشت بستری شدند. ایشان چند مرتبه برای خروج ترکش های دست خود مورد عمل قرار گرفتند. البته تعدادی از ترکش ها که در نواحی حساس بودند، در بدن ایشان باقی ماندند و درد این ترکش ها تا آخرین لحظات عمر با ایشان بود و یادآوری بودند از سالهای دفاع مقدس. پس از پایان جنگ تحمیلی، ایشان به تهران بازگشتند و در دبیرستان البرز ادامه تحصیل دادند و بعد در دانشگاه علم و صنعت در رشته مهندسی مواد، سرامیک مشغول به ادامه تحصیل شدند. ایشان مدتی در دبیرستان باقرالعلوم تهران مشغول به تدریس شدند. سپس در سال ۱۳۷۵ وارد سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران شدند و به عنوان تکنسین صدا و تصویر آموزش های لازم را دیدند و مشغول به کار شدند.
در بهمن ماه سال ۱۳۷۵ وارد واحد بسیج سازمان گردیدند و تا زمان شهادت در این واحد خدمت می کردند. ایشان علاقه خاصی به مسجد مقدس جمکران و امام عصر (عجل ا… تعالی فرجه الشریف) داشتند. از آرزوهای ایشان بود که جزء یاران امام زمان (عج) باشند و ایشان آرزو داشتند شهید شوند و بدون غسل دفن شوند.
از آخرین کارهای ایشان ارائه طرحی برای برنامه های زنده از جمکران در هر سه شنبه بود که ایشان طرح خود را ارائه کردند که این طرح هنوز به مرحله اجرا نرسیده است.
ایشان دارای ۲ فرزند می باشند. فرزند اول ایشان دختر است که در زمان شهادت پدر ۴ ساله بودند و فرزند دوم پسر است که در زمان شهادت پدر ۴ ماهه بودند.
سرانجام شهید منصور محمودی در ۱۵ آذر ماه ۱۳۸۴ در حین عزیمت به منطقه مانور بزرگ ارتش در جنوب کشور به همراه تعدادی دیگر از خبرنگاران صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در سقوط هواپیمای سی ۱۳۰ ارتش به مقام رفیع شهادت نائل آمدند. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

 

شادی روح تمامی شهدا خصوصاً شهید منصور محمودی صلوات

  • نوشته شده توسط :saleh
  • ۲۳ اردیبهشت, ۱۳۹۳
  • بدون دیدگاه